TINA

Aan de federale en gewestelijke beleidsmakers in België

Geachte beleidsmakers,

Telkens opnieuw klinkt dezelfde zin, in andere bewoordingen maar met identiek effect:
“Er is geen alternatief.”

U zegt het bij besparingen.
U zegt het bij hervormingen.
U zegt het bij blokkeringen.

En telkens doet u alsof het om een noodzaak gaat, niet om een keuze.

Laat ons helder zijn:
“Er is geen alternatief” is geen analyse. Het is een weigering.

1. Over zorg

Wanneer u stelt dat de zorg onbetaalbaar wordt,
bedoelt u dat u niet bereid bent andere prioriteiten te stellen.

Er bestaan alternatieven:

• winstbegrenzing in zorgstructuren

• minder management, meer handen aan het bed

• zorg als publieke opdracht, niet als markt

De alternatieven in de zorg zijn niet uitgeput,
u heeft ze niet gewild!

2. Over wonen

Wanneer u zegt dat de overheid de woonmarkt niet kan sturen,
verklaart u de markt onaantastbaar en de burger weerloos.

Nochtans bestaan er alternatieven:

• effectieve huurprijsregulering

• afdwingbare leegstandsmaatregelen

• grootschalige publieke huisvesting

U noemt dit “onrealistisch”,
omdat het aan het rendement zou raken!

3. Over pensioenen

Wanneer u langer werken voorstelt als onvermijdelijk,
verzwijgt u dat dit slechts één keuze is —
en toevallig altijd dezelfde.

Er bestaan alternatieven:

• eerlijke bijdrage van kapitaal

• echte erkenning van zware beroepen

• zekerheid boven flexibilisering

Dat u die opties structureel vermijdt,
is geen economische wet.
Het is beleid!

4. Over Brussel

In Brussel is “er is geen alternatief” verworden tot bestuursstijl.

Men wijst naar structuren, procedures en complexiteit,
om verantwoordelijkheid te ontlopen.

Maar systemen zijn geen noodlot.
Ze zijn het resultaat van politieke keuzes
die u vandaag weigert te herzien!

WAAR HET HIER ECHT OM GAAT

Wanneer u zegt dat er geen alternatief is,
doet u twee dingen tegelijk:

1. U presenteert een politieke keuze als technische noodzaak.

2. U onttrekt zich aan democratische verantwoording.

Dat is geen realisme.
Dat is macht die zich verstopt.

Democratie veronderstelt keuzes.
Keuzes veronderstellen alternatieven.
Wie alternatieven ontkent, ontkent de kern van democratie.

SLOT

In België betekent “er is geen alternatief” meestal:
er is geen alternatief dat de bestaande machtsverhoudingen ongemoeid laat.

Die waarheid laat zich niet weg managen.
Niet weg procederen.
Niet weg verklaren.

Met hoogachting,
maar zonder volgzaamheid.